Anasayfa | Künye | Bizi Tanıyın | Sitene Ekle | Bize Ulaşın | Giriş Sayfam Yap | Sık Kullanılanlara Ekle

Hasan Cemal / Milliyet   Amerikan Başkanlık seçimlerinde Barack Obama'yla John McCain son iki aya başabaş girmişlerdi. Hatta Cumhuriyetçi aday McCain için seçimi alabilir havası biraz ağır basıyordu. Ama kriz her şeyi değiştirdi. Eylül ayında McCain'in, “Amerikan ekonomisinin ayakları yere sağlam basıyor” demesinden hemen sonra patlayan finans kriziyle birlikte Barack Obama'nın yelkenleri rüzgarla doldu. 4 Kasım zaferinde krizin payı yüzde 40 civarındaydı. Böyledir, hiç değişmez. Nihai hesap sandıkta kesilir. 2001'deki Büyük Şubat Krizi'nin feci faturasını seçim sandığında kalarak ödeyenler, Kemal Derviş eliyle iyi şeyler yapmış olsalar da, zamanın koalisyon ortakları Ecevit, Yılmaz ve Bahçeli olmuştu. Şimdi yine seçime gidiyoruz. Mart sonunda yerel seçimler var. Erdoğan açısından zamanlaması hiç de iyi olmayan bir seçim bu. Kriz derinleşiyor. Özellikle ocak, şubat ve mart aylarında ekonomi küçülürken işsizlik çok fena büyüyebilir. Ciddi bir ihtimal bu. Bir iktidar partisi için küçülen ekonomi ve büyüyen işsizlikle seçime gitmek bir kabustur. Erdoğan'la kurmaylarının böyle bir kabusu bir süredir yaşadıkları konusunda herhangi bir kuşkum yok. Kim bilir belki de, Erdoğan'ın özellikle son zamanlarda tutum ve diline vuran sinirlilik hali bu kabus durumundan kaynaklanıyor olabilir. Önümüzdeki üç dört ayda işsizlik patlar ve ekonomide büyük bir çöküş yaşanırsa, seçim sandığında ne olur? Bir çöküş de sandıkta yaşanır mı? Bir başka deyişle: AKP oyları yüzde 40'a, hatta altına inebilir mi? İnerse, kim kazançlı çıkar? CHP mi, MHP mi?.. Yoksa alternatifsizlik olgusu nedeniyle seçime katılma oranı mı düşer? Bu sorular akla takılıyor. Ekonomik çöküş ile siyasi çöküş arasında, hele seçimler söz konusu olunca, ciddi bir bağ vardır. Evet, Türkiye'de seçmenin yaşanmakta olan krizin küresel niteliğinin farkında olduğu söylenebilir. Bu yüzden kabahati Erdoğan hükümetinde bulmayanların oranı yüksek... Ama yine de genel kuraldır. Böyle bir krizin, işsizliğin faturası son tahlilde az ya da çok yine iktidar partisine çıkar. Erdoğan'ın da bundan kaçması zor. Bir zarar görmesi yakın ihtimal. Ama ölçüsü ne olacak? Makul mü?.. Çöküş mü?.. Konuyu yakın takipte tutan uzman kişilere göre, bu sorulara ilişkin sağlıklı değerlendirmeler için hiç olmazsa şubat ayını beklemek lazım. Ekonomideki gelişmeleri, belediye başkan adaylarını ve de alternatif konusuyla ilgili olarak kamuoyunda esen havayı görmek gerekiyor. Şimdilik seçim araştırmalarında Erdoğan açısından alarm zilleri çaldığını söylemek zor... Tayyip Erdoğan'ı ne yapıp edip yüzde 47'nin bir ya da iki puan altına düşürmek için kollarını sıvayanlar var. Talihsizlikleri elbette Baykal... Bunu da biliyorlar. Ama yine de Baykal'a el vermekten yanalar, Erdoğan'ı bir puan da olsa aşağı çekmek için... Geçiyorum bu konuyu, yıllardır usanç veren ve Türkiye siyasetini kısırlaştıran “Başka alternatif mi var kardeşim” konusunu... Ama bir noktayı belirtmekte yarar var. Kavgayı seçim sandığına taşımak ve sabırlı olup seçmen eliyle hesaplaşmak en doğru yol. Demokrasi sabır işi. Biraz da zaman işi çünkü... Demokrasi ve hukuku ayaklar altına alarak memleketi siyah-beyaz düşman cephelere bölen ve siyaseti normal rayından çıkartarak sürekli istikrarsızlaştıran askersel ya da yargısal darbelere bel bağlamaktan çok daha sağlıklı bir yol, seçim yolu...   .117

---

Anket