Bu Soruya şüphesiz hepimiz ya da bir çoğumuz "evet" diye cevap vereceğiz.. İslam deyince bizde akan sular durur(!).. dinimiz her şeyimizdir.Canımız en değerli varlığımız olduğu halde gözümüzü kırpmadan canımızı İslam davasına veririz(!).. evet bir çoğumuz böyle söyler..İSLAM için, En değerli varlığımız olan canımızı verebileceğimizi söyleriz fakat bir çoğumuz O en değerli olan varlığımızdan daha az değerli olan şeyleri İSLAM adına veremeyiz ya da vermeyiz.. Örneğin insan zamanını veremez zoruna gider, malını veremez zoruna gider..Canına geldi mi herkes aslan kesilir,veririm der.. çünkü canını ver denilmemiştir daha ona hiç..ama bu dava için zamanını ver,malını ver vs. gibi şeyler istenmiştir o kişiden..Hem illa ki canını vermek zorunda kalacak derecede zor durumda kaldıktan sonra mı bu davanın yardımına koşacaksınız ? O derecelere gelmeden bu davayı daha da yükseğe taşımak için neden zamanımızı ve malımızı ayırmıyoruz ? Bunlar nefse ağır gelen şeyler..İnsan düşünmeli ki ben bu davaya zamanımı ve yahut malımı veremiyorsam canımı nasıl vereceğim ? ben şehit olmayı gerçekten istiyor muyum yoksa sadece lafta mı kalıyor ? “kahrolsun İsrail!” derken acaba gerçekten kahrolmasını istiyor muyuz, yoksa 2 gün sonra gidip coca cola , nestle mi alıyoruz ? Söylemlerimizle eylemlerimiz birbirini tutuyor mu ? Ne yazık ki bu sorunun cevabı (genelde) “hayır” .. Müslümanlığı o kadar ucuz hale getirdiler ki bir insan oturduğu yerden: “Ben vatanım için dinim için canımı veririm” diyerek güya kendi vicdanını rahatlatıp sorumluluğunu yerine getirmiş (!) oluyor.. “Madem canını verirsin insanlığın kurtuluşu harekatına niçin katılmazsın?” diye sormazlar mı adama ? “İSLAM dünyaya nasıl hakim olur da dünya saadete erer” diye kafa yoran gönül erlerinin safında –fiili olarak- neden değilsin?” diye sormazlar mı ? “Bu davaya infak ver,bu davanın yayın organlarını destekle,bu davanın gelişmesine katkıda bulun” vs. dendiğinde o canımı veririm diyen insan neden korkak bir kediye dönüşür ? Şunu unutmamak gerekir ki bu dava söylem değil eylem davasıdır..İspat mı istiyorsunuz? Buyrun : Rabbimiz ne güzel buyurmuş : Ey iman edenler, yapmayacağınız şeyi neden söylersiniz? Yapmayacağınız şeyi söylemeniz, Allah Katında bir gazab (konusu olması) bakımından büyüdü (büyük bir suç teşkil etti). Şüphesiz Allah, Kendi yolunda, sanki birbirlerine kenetlenmiş bir bina gibi saf bağlayarak cihad edenleri sever.(Saff 2-4)
Geçenlerde facebook’ta bir gruba rastladım : “vatanım için canımı veririm diyenler grubu”.. 1178 üyesi varmış.. daha farklı gruplar da var. Mesela “ şehitler ölmez vatan bölünmez” grubu.. yine 1000 küsür üyesi var.. “kahrolsun pkk” grubu 85 bin küsür üyesi var.. bu gruplara üye olanların ben samimi olduklarına inanmak isterdim ama maalesef çoğuna inanamıyorum.. bu gibi şeyler hep söylemde kalıyor..ve günümüzde islam’dan arındırılmış kuru bir milliyetçilik almış başını gidiyor.. bazıları için vatan, islamdan bile öne geçmiş durumda galiba..Burada bu konuya da değinmek istedim çünkü “vatan sevgisi imandandır” hadis-i şerif’i doğrultusunda olmayan vatan,millet sevgisi gereksiz bir sevgidir,herkesin bilmesi gerekir..
Velhasıl siz siz olun sakın eylemleri söylemlerini tutmayanlardan olmayın. Bu büyük İSLAM davasının bize değil,bizim bu davaya ihtiyacımız var..Bu dava bizimle şereflenecek değil,biz bu davayla şerefleneceğiz..Zafer elbette inananların olacak,ALLAH vaadinden dönmez,biz olsak da olmasak da zafer İSLAM’ ın olacaktır..Fakat buna vesile olanlar arasında bizim de olmamız gerekiyor çünkü buna çok ihtiyacımız var..Hesap gününde “ALLAH’IM SENİN DİNİNE HER ŞARTTA VE DURUMDA YARDIM ETTİM,” diyebilenlerden olmak duasıyla.. Vesselam…