Uşaklar, ben şu aşağı sarkan dala tutunayım, sizler de sırasıyla benim ayağıma tutunun, böylece uçurumun kaç adam boyu olduğu anlaşılır, der. Öyle yaparlar. Ammavelakin sayıları, uçurumun dibinine kadar inmelerine yetmez. En baştakinin kolları yorulur, aşağıdakilere talimat verir, “Ben şimdi yoruldum, sizler birbirinizin ayaklarına sıkı tutunun ben ellerimi yağlayacağım” der.

Tabii ne olacağını sizler biliyorsunuz. Hepsi birden uçurumu boylarlar.

Bu ilginç hikayeyi niçin anlattım? Niçin olacak, şu günlerde Bush, 20 devletin başkanını Washington’a çağırdı. Maksatları küresel ekonomik krizin derinliğini ölçmek ve bu krize bir çare bulmak.

Bizce boşuna yoruluyorlar. Hiçbir şey bilmiyorlarsa şu komik fıkradan ibret alsınlar.

Çünkü bu krizin derinliği öylesine fazladır ki, Sayın Saadet Partisi Genel Başkanı Numan Kurtulmuş’un dediği gibi, bu kriz bir medeniyet krizidir. Kapitalist ve aşırı faizci ekonomik sistem artık insanlığın ağırlaşan siyasal, sosyal ve ekonomik problemlerini çözmek ve karşılamak imkanından mahrumdur.

20’nci yüzyılda yaşanan değişiklikleri, iyi okumak lazım. Sistem tıkanmıştır. Nazizm, Faşizm, Komünizm çöktü, çökme sırası faizci kapitalist sisteme geldi. Bu sistemler niçin çöktü? Çünkü adil ve dengeli sistemler değil idi.

En son çöken komünizm. Mülkiyet ve ticarette yasak, faizde yasak diyordu. Kapitalizm ise ticarette serbest, faizci ekonomik düzende serbest diyor. İnsanlık bir ifrattan mukabil bir tefrite düştü. Yani başka bir deyimle, soğuk cehennemden, sıcak cehenneme yakalandı.

Bu sarkacın orta ve adil noktası, yani ılımlı bahar mevsimi yok mu? Var. Bu formül ise, faize hayır, ticarete serbesttir diyen sistemdir. Bu sistem ecdadımızın asırlarca uyguladığı adil sistemdir. Kapitalist sistem ise bir avuç doymak bilmeyen faizcinin, altı milyara yakın zavallı insanı, insafsızca sömürdüğü, terörü tahrik eden, dünya dengelerini alt-üst ederek, insanlığı üçüncü dünya savaşına, belki de nükleer bir kıyametin eşiğine sürüklemekte olan sistemdir.

Sayın Bush, bütün bu gerçeklere ve gerekçelere karşı çıkıyor hâlâ. Kapitalist sistemi savunuyor. G-20’leri de, peşinden sürükleyerek, bu devasız derde çare bulalım diyor.

İşin içinde kanserleşmiş ve metastas yapmış olan, denenerek bir işe yaramadığı kesinleşmiş bulunan faiz zulmü mevcut iken, insanlığın tatmin edici bir çözüme kavuşturulmasının mümkün olmadığını bilmek ona göre adil bir sistemde karar kılmak varken, hâlâ yanlışta ısrar ediliyor.

Eğer bizim başbakanımız, bu konferansta, gerçekleri görerek G-20’leri uyarırsa medeniyeti faiz yıkımından kurtarmak için bir ümid ışığı yakmış olur. Yok eğer Bush’un peşinden giderek, faiz sömürüsünün önünü alacak tedbirleri gündeme getirmez ise ülkemize ve dünyaya karşı görevini yapmamış olur.

Yani, fıkramızda beyan ettiğimiz gibi, Bush yorulduğu için ellerini yağlamaya kalkışırsa, siz seyreyleyin gümbürtüyü.

Kaldı ki, öz kaynakları tükenen dünyamızda, artan dünya nüfusunu adil bir mekanizme kurarak krizlerden kurtarmak bile son derece güçleşmiş bulunmaktadır. Buna bir de, faiz zulmünün eklenmesi, krizlerin artarak birbirini takip etmesine sebep olacaktır.

Dünyayı bir saksıya benzetirsek, saksıdaki toprak büyüyen bitkiyi besleyemeyecek derecede verimsizleşmiştir, kısırlaşmıştır.

Dünya liderleri işi dar çerçevede alıglamaya, palyatif tedbirlerle insanlığı oyalamaya devam ederlerse, insanlığa en büyük zararı vermiş olurlar. En azından kendi ülkeleri nezdinde inandırıcılıklarını tamamen kaybederler.