|
|
|
Küçük Generallerin Ülkesi; FİLİSTİN
Tüm dünyada yok sanılan, işgal altındaki bir ülkeye dikkat,
ciddiyet ve önem verenlere…
Taşlarla yazılan destanın adı...
Siyah ve beyaz haricinde başka renklere yaşama hakkının olmadığı yer… Halkının, işgale karşı verdiği mücadele nedeniyle terörist ilan edildiği, Tankların, insanların hem üzerinden hem de yüreklerinden geçtiği,
Taşın taş üstünde kalmadığı, ancak direniş ruhunun dimdik ayakta kaldığı toprağın
adı; FİLİSTİN Yani kendi toprağında sürgün/mülteci olanların, “öteki” olanların ülkesi… Hayatı pamuk ipliğine bağlı olanların, Her ayrılışlarında kucaklaşıp, helalleşenlerin ülkesi; FİLİSTİN Kaybedecek hiçbir şeyi olmayanların, Ölüme doğuştan hazır olanların,
“Parti”lerde büyük kayaları ufaltıp, cepheye süren genç kızların, Yüzlerindeki sabır ve metanet çizgilerinin, Her gün daha da belirginleştiği Kadınların ülkesi… Apaçi helikopterlerinin vurduğu araçta, Kocasının cesedinden hiçbir şey kalmadığı haberini umursamayarak “Filistin her şeye değer” diyebilen,
“ Filistin davasıyla evli” Macide’nin ülkesi; FİLİSTİN
Şahadet müjdesini alınca oğlunun, Anne olmasının verdiği hüzünle
Gözünden bir damla yaş süzülürken, “diğer altı çocuğumda feda olsun” diyecek kadar güçlü Enam Odeh’in, Müslümanların zaferi için “bir şeyler yapmasını” arzulayarak, Oğlu Muhammed Ferhat’ı şahadete uğurlayan Ümmü Nidal gibi annelerin ülkesi...
Filistin; Çocuklarında ülkesi… 87’de Arafat’ın “Küçük generallerim”
dediği çocukların…
İsrail’in, askerlerine
“12 yaşından Büyükleri vurun” Talimatını bilip de Aldırış etmeyen
Canlarından ve küçücük bedenlerinden başka silahı olmayan, Şahadete koşan çocukların ülkesi…
taşlarla, Mescid-i Haram’a saldıran Ebrehe’nin fil ordusunu “yenilip, çiğnenmiş
ekine çeviren” Ebabil kuşları olup,
Henüz oyun oynayacak çağlarda-ellerindeki keskin çakmak taşları Ve mukbalarıyla “çevresi mübarek kılınmış” Mescid-i Aksa’yı koruyan çocukların, Yani Ebabil kuşlarının ülkesi…
Sırt çantalarına Defter kitap yerine, Bomba dolduran, Okul yerine İsrail askerlerinin üzerine, yani ölüme, Ölüme başı dik giden, önlükleri kefen olan çocukların ülkesi... Netzarim kavşağında çapraza alınan; Muhammed Cemal ed-Durre nin, Tanka taşla direnen Faris’in, Gözünden vurulan Sami’nin Ve kurşunun alınlarından öptüğü, Nice çocuğun isimsiz kahramanların ülkesi…
Abisi Muhammed Ferhat’ın şehit olduğunu öğrenip de sokakta tatlı dağıtan 10 yaşındaki çocuğun “Kudüs’ün Başkent yapıldığını ben göremesem de torunum mutlaka görecek” diyen 6 yaşındaki çocuğun ülkesi...
“Ey her sabah, Çocuklarını öpen babalar!” diye haykıran kızın, İslam Tahrir Şibli’nin yani arzın yetim çocuklarının ülkesi Ya taşlar…
Filistin, Taşlarında ülkesi… Bir halkı hç bu kadar ayaklandırmıştı mıydı taşlar, Yeryüzünde Filistin’de olduğu kadar… Merkhava tanklarına, Sniper,Sharpsooter’lara karşı, Esnek meşin ve bir çocuğun çelimsiz kollarından güç alıp, Hiç bu kadar ileri atılmıştı mıydı taşlar,
Ebrehe’nin fil ordusunu darmadağın
ettiği, O tarihten beri… Küçük bir çocuğun; “Bizim taşlarımız var, onlarınsa
füzeleri…
Ama onlar bizden korkuyor, Biz ise Allah’tan” diyerek Daha da sorumluluk yüklediği Taşların ülkesi: Filistin…
Filistin direnişinin koca çınarı, Başında kefiyesi, Belinde silahıyla yenilmez gerilla liderleri gibi, Ramallah’taki karargâhından dünyaya: “Bu topraklar bizim, asla terk etmeyeceğiz!”diye haykıran Ebu Ammar’ın, Yani Arafat’ın da ülkesi…
Adı Barış Şehri(Medinetü-s Selam) olsa da, Ona sahip olmak için tarih boyunca sokaklarında akan kanın Hiç kurumadığı şehir: Kudüs… “Kudüs’ü vermek Tüm Ortadoğu yu, dolayısıyla Arapları, Müslümanları küçük düşürmek, yıllardır Siyonistlere karşı verilen savaşı Kaybetmek anlamına da gelir” Diye düşünen bir halkın Kudüs’ü başkent ilan ettiği ülkenin adı: Filistin… Dünyanın hiçbir ülkesi resmi olarak tanımasa da, Biz bu ülkeyi tanıyor, bu yüzden de dikkat, ciddiyet ve önem veriyoruz. Son söz: Kalbini ferah tut…
Çünkü biz; Yani Filistin’de kurşunun Alnından öptüğü çocuğun kalbini
taşıyan bizler,
Seviyoruz her gün azalmayı….
Seviyoruz her gün azalmayı…. Seviyoruz her gün azalmayı…. “…azın azı kimseler Çok kalabalık topluluklara üstün gelecektir.”
Bakara–249
Azları çoğa galip kılana şükürler olsun…
. Haberdem Özel |



