Türkiye Malezya olur mu tartışmaları azda olsa dinmiş görünüyor. Ancak bütün bu tartışmaların merkezinde bir şey daha bariz bir biçimde kendisini gösterdi ve mahalle baskısından bahsedenler aslında Türkiye’de var olan gerçek bir olguyu bir kez daha perçinlemiş oldular: Medya baskısı.

 

Bu baskı sadece Anayasa çalışmaları sebebiyle ortaya çıkmış bir baskı değil. Türkiye ‘de hep söylene gelen bir sözün dışa vurumu. O söz ise medyanın Türkiye’de dördüncü kuvvet olduğu sözüdür. Hatta bu kuvvet meselesinde etkinlik sebebiyle birinci kuvvete yükseldiği de hep ifade edilir. İster birinci, ister dördüncü kuvvet olsun medya bugün sınırsız bir sorumluluk alanıyla hareket edebilmektedir. Elindeki gücü medyanın gerçek işlevi olan bilgilendirme ve haber verme yönünde değil, belirgin bir biçimde yönlendirme ve ticari çıkarlarında ön açıcı olarak kullanmaktadır.

 

Bugün medyanın etkisi öyle bir baskıya dönüşmüş bulunmaktadır ki halkın büyük desteğiyle iktidar olanlar bile medya desteği olmadan ve medya ile iyi ilişkiler sürdürülmeden iktidarda kalabilmenin mümkün olmadığına vurgu yapabiliyorlar.

 

Şimdi bir düşünün. Halkı terazinin bir kefesine koyun. Öbür tarafa da etkin medyayı. Siz isterseniz % 80 oy alın. Kim ağır basıyor.

 

Siz milletvekilleri seçiyor ve meclise gönderiyorsunuz. Güzel. Bir konuda yasa çalışması başlatılacak. Demokrasi işleyecek. Buda güzel. Eğer medyanın işine gelmeyen bir sahada top koşturmak üzere bir adım atmışsanız başlatılan çalışmayı artık köşe yazarlarının sütunları ve genel yayın yönetmenlerinin manşetleri sürdürüyor ve yasa medya baskısı ile son şeklini alıyor.

 

Cumhurbaşkanı seçeceksiniz. Güzel. Süreç başlatılıyor. Anayasa bir Cumhurbaşkanın hangi niteliklere sahip olması gerektiğini belirlemiş. Bu da güzel. Ama yetmiyor. Medya kriterleri yerine getirilemeden Cumhurbaşkanı bile seçemezsiniz diyorlar. Ve Türkiye bir anda kendisini bir krizin kucağında buluveriyor.

 

Yani alan memnun satan memnun durumuyla karşı karşıyayız bir bakıma. Zira medya baskısı var derken bu baskıda medyanın güç aldığı bir saç ayağı da biziz aslında.

 

Medya baskısının kırılmasını isteyenler medyaya kaide olmaktan vazgeçmedikleri müddetçe medyokrasi ile yönetilen ülkemizde daha çok Malezya konulu film izlemeye mecbur kalacağız galiba. Ne dersiniz?