BANKALARIMIZI SATIP DAĞLARDA SAVAŞMAMIZ MÜMKÜN DEĞİL...

 

 

23.10.2007 / Yiğit Bulut / Yorum     
 
Değerli dostlar, konunun detaylarını farklı bakış açılarından sizlere daha önce aktarmış ve ülkemizde bankacılık dinamiklerinin tamamen elimizden çıkması” tehlikesine dikkat çekmiştim. Geldiğimiz noktada özellikle Kuzey Irak operasyonu tartışması içinde aklıma ilginç bir soru geldi: Piyasalarında 100 milyar dolardan fazla sıcak para bulunan ve en önemlisi bankacılık sektörü artık kendisine ait olmayan bir ülke, askeri operasyonlarda ne kadar bağımsız hareket edebilir? Acı ama sormamız gereken bir soru.

 

Soruya cevap aramaya geçmeden, sektörün son durumuna birlikte bakalım. Bu arada bir not düşeyim, bu yazıyı yazmadan birkaç gün önce biri özel sektöre, ikisi kamuya ait üç bankamızın daha satılması ile ilgili net hazırlık olduğunu öğrendim. Müşterileri söylememe gerek var mı! Yabancı bankalar.

 

Avrupa'da yabancı payı düşük

Bu noktada nasıl bir hata yaptığımızı özellikle finansal bağımsızlık kavramını tartıştığımız şu günlerde bazı detaylar eşliğinde bir daha sorgulayalım. Acaba biz böyle yaptık ama dünya genelinde durum nasıl?

 

1- Gelişmiş Avrupa Birliği (AB) ülkelerindeki yabancı payları şöyle: Avusturya yüzde 19, Fransa yüzde 19, Danimarka yüzde 17, İspanya yüzde 10, İtalya yüzde 8, Almanya yüzde 5. Hatta Yunanistan’da bile yüzde 20.

 

2- Bankaların toptan bir şekilde yabancılara satılması iyi bir şey ise, Almanya başta olmak üzere gelişmiş Avrupa dediğimiz ülkeler çok mu aptal ki, bankalarının milli sermaye elinde kalması için uğraşıyor. Onlar bu işi bilmiyor da yalnızca biz mi biliyoruz!

 

3- Hangi ülkelerde Türkiye’deki gibi kontrolsüz bir "önüne gelene sat" politikası uygulandı ve o ülkelerde yabancı payları hangi oranda? Cevap çok zor değil. Meksika’da bugün sistemin yüzde 82’si yabancıların elinde, Arjantin yüzde 48, Şili yüzde 42, Peru yüzde 47, Macaristan ve Polonya yüzde 65, Çek Cumhuriyeti yüzde 95, Slovakya yüzde 93, Estonya yüzde 100.

 

Sektörde yabancılaşma süreci

Bu tespitler sonrası soralım: Bankacılıkta yabancılaşma süreci nasıl gelişti? Bugünlere nasıl geldiğimizi de isterseniz birlikte hatırlayalım.

 

* Demirbank’a el konularak (Devlet Denetleme Kurulu’nun raporları “milli banka olarak yaşatılabilirdi” ibaresini içeriyor) 350 milyon dolara HSBC’ye satıldı.

 

* Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) Sitebank’ı Yunan Novabank’a sattı.

 

* Türk Ekonomi Bankası'nın (TEB) yüzde 50’si Fransız BNP’ye satıldı.

 

* Yapı Kredi, TMSF tarafından Unicredito-Koç ortaklığına satıldı.

 

* Dışbank Fortis’e satıldı.

 

* Garanti Bankası’nın kontrol hissesinin yarısı GE Finance’a satıldı.

 

* C Bank’ın kontrol hissesinin tamamı İsrail Bank Hapoalim’e satıldı.

 

* Finansbank Yunan NBG’ye satıldı

 

* Tekfenbank Yunan EFG’ye satıldı.

 

* Denizbank Dexia’ya satıldı.

 

* Şekerbank’ın kontrolü Kazakistan’dan Bank Turan’a geçti.

 

* Adabank, bir Kuveyt finans kuruluşuna satıldı.

 

* Oyakbank, ING Grubu’na satıldı ama banka hakkında basında çıkan haberlere de yansıyan sebeplerden dolayı Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'ndan (BDDK) hâlâ izin çıkmadı.

 

Türkiye için bir felaket

Sonuç 1: Bankacılıkta yabancı payı yüksek olan birçok ülke var, Türkiye’de de pay yüksek olsa ne olur! Türkiye’yi Arjantin, Şili veya Litvanya olarak görüyorsanız, sorun yok. Türkiye, bölgesinde iddiası olan, bu iddiayı kamu ve özel sektör şirketleriyle desteklenmesi gereken bir ülke. Böyle bir dinamik içinde reel sektörün de can damarı olan bankacılığımızın yabancıların eline geçmesi, Türkiye açısından tam bir felaket.

 

Sonuç 2: Sorun sadece Türkiye’nin iş dünyasındaki iddiası değil. Türkiye, içinde bulunduğu zor bölgede “varolmak” zorunda ve bunu yaparken bankacılık gibi nefes borularından birini, “başkalarının” eline bırakamaz.

Oyakbank'a dikkat

Sonuç 3: En çarpıcı tartışma konularından biri de Oyakbank’ın satışı. Son dönemde yüzlerce telefon aldım. Beni arayanlar içinde şehit yakınları da var. Feryat ediyorlar, her gün çocuklarımızı toprağa gönderip “vatan sağ olsun” derken, nasıl oluyor da askerin bankası olarak bilinen bankamız satılıyor! Sonuna kadar haklılar! Hem de kime satılıyor? Kime mi satılıyor? Ben yorum yapmayayım, Hürriyet’in haberinden size aktarayım, siz karar verin:

 

“Oyakbank'ın Hollandalı ING'ye satışı için BDDK'dan beklenen onayın kaderini, ING'nin, PKK'nın kullandığı mayınları ürettiği belirtilen Singapore Technologies Engineering (STE) firmasıyla finansal ilişkisinin olup olmadığı bilgisi belirleyecek. BDDK, MİT'e, ING'nin STE ile finansal ilişkisi olup olmadığını sordu. Hürriyet, BDDK'nın Milli İstihbarat Teşkilatı'ndan (MİT), ING Grubu'nun ilişkisini sorduğu firmanın adına ulaştı. Kurul MİT'ten STE ile onun mayın üreten yan şirketi Singapoure Technologies Kinetics (STK) ile kredi, yatırım, hissedarlık bağı olup olmadığının araştırılmasını talep etti. MİT'in yanısıra, satışın iç ve dış güvenlik açısından sakıncalı olup olmadığını Genelkurmay Başkanlığı ile Dışişleri Bakanlığı'ndan da soran Kurul, şu anda her üç kurumdan da yanıt bekliyor.”

 

Son söz: BDDK’ya bir kez daha çağrı yapmak istiyorum. Bu noktadan sonra kontrolün yabancıların eline geçeceği satışlara izin verilmesi konusunda ülke ve millet olarak düşünme noktasına geldik, geçiyoruz. Sizler “noter” değilsiniz ve bu milletin geleceğinin önemli bir bölümü size emanet, bunu asla unutmayın!

        

                 Referans