Kanun genellikle fizik, matematik gibi doğa bilimlerinde kullanılan bir tabirken, (Yerçekimi Kanunu gibi) Teori, genelde sosyal bilimlerde kullanılır (Uluslar arası İlişkiler Teorisi gibi).

Teori kelimesinin anlamı bu kadar açıkken, maalesef ülkemizde konu İktisat olduğu zaman, teori kelimesi kullanılmaz da, her nedense (tabii art niyet yoksa!!!) İktisat kelimesi yalnız başına kullanılarak sanki, Kapitalist İktisat Teorisi gerçekliği ispatlanmış genel-geçer bir Kanunmuş gibi sunulur. (İktisat Teorisi denileceği yerde İktisat, ya da Makro İktisat Teorisi denileceği yerde Makro İktisat denir.)

Oysa Kapitalist İktisat Teorisi’nin o kadar çok sakatlıkları vardır ki, belki buna Teori bile denilemez.

Sakatlık, daha en başta, İktisadı tanımlarken, toplumların ve toplumu oluşturan bireylerin ve kurumların bitmek-tükenmek bilmeyen ihtiyaçlarını, sınırlı kaynaklardan karşılanmasını konu edinen, 18. yüzyılda felsefeden ayrılmış bir bilim dalıdır, ortaya çıkmaktadır. Neden ihtiyaçlar sınırsız, kaynaklar sınırlı olsun. Ortalama bir insanın ihtiyaçları sınırlıdır. Günde 3 öğün yemek yer, 1-2 saat araba kullanır, giyecek ve bir de barınma ihtiyacı vardır. Bu sınırlı ihtiyaçları için de kabaca ortalama günde 15 YTL’ye, yılda 5700 YTL’ye ve 70 milyon ülke nüfusu olarak da 400 milyar YTL’ye ihtiyacımız vardır. Oysa bizim 2006 yılı GSMH’mız; 400 milyar YTL’nin 1,5 katı tutarında 575 milyar YTL olmuştur. 2006 yılında yaptığımız 35 milyar YTL borçlanma ile birlikte bu 210 milyar YTL hani nerede? Tabii ki, içteki ve dıştaki rantiyecinin cebinde. Yine kaynakların sınırlı olduğu da bir palavradır. Organik Tarım çalışmaları ile Tarımsal üretim, Seri İmalat ile Sanayi üretimi; hem geometrik ortalama ile inanılmaz şekilde artmış ve hem de üretim ucuzlamıştır. Kaldı ki, dünyanın birçok yeri ekilmemekte ve ekilen yerlerin birçoğu da sulanamamaktadır. Bilim adamlarının idaasına göre, şu anki teknoloji ve ekilen topraklar bile 60 milyar insanın beslenmesine yetebilecek durumdadır.