Hepimiz izliyoruz.

Ortadoğu yoğun bir diplomasi trafiğine sahne oluyor.

Bir Batılı lider gidiyor, diğeri geliyor.

Sıra dışı olsa da dikkat edilmesi gereken nokta elbette bu yoğun trafik değil.

Dikkat edilmesi gereken asıl şey; Batılı liderlerin, Körfez ülkelerine şirin görünmek için gösterdikleri çabalar, sarf ettikleri sözler...

Birkaç gündür diplomatik alanda yaşananlara göz atalım:

Fransa Cumhurbaşkanı Sarkozy, Riyad’da Suud yönetimine, Bush ise Dubai’de Birleşik Arap Emirlikleri’ne övgüler yağdırdı.

Neler mi dediler?

Sarkozy: Ateşli aygır ( kendisini daha önce bu şekilde tanımlamıştı), kadim dostunu görmekten mutluluk duyuyor. Suudi Arabistan’ın kadın hakları ve ifade özgürlüğünde ilerleme var. Meclisin danışma kuruluna 6 kadın üye ataması çok önemli bir değişim.

Bush: BAE, kendi halkına ve farklı inançlara hoş gör konusunda örnek bir Müslüman devlet...(Günah çıkarırcasına) Amerika ile ilgili bir şeyi anlamanızı istiyorum. Dininize saygı duyuyoruz. Özgürlük ve barış için birlikte çalışmak istiyoruz.

Ya davranışları?

Her ikisi de müthiş sıcak ve samimi pozlar verdiler.

Sarkozy eline kılıç alarak Suud prensleriyle şakalaştı.

Bush, yer sofrasında oturup, eliyle börek yedi.

Kılıçla dans yaptı…

Sarkozy de Bush da ziyaretlerinde sempatik görünüp bölge ülkelerinin zenginliklerinden pay kapma yarışı içerisine girdi.

Bölge ülkelerine yönelik suçlamaları ve dayattıkları ilkelerin tümünü rafa kaldırdılar.

Sonra ne oldu?

Böyle davranan Sarkozy, Arabistan ile 4 önemli anlaşma yaptı.

Bunlar; petrol, doğalgaz ve maden kaynakları alanında işbirliği, Fransa’da üniversite eğitimi ve yine Fransa’da mesleki eğitimin geliştirilmesi ile iki ülkenin dışişleri bakanları düzeyinde bir siyasi istişare anlaşması...

Bu anlaşmaların ticari hacminin ise 70 milyar dolar civarında olduğu belirtiliyor.

Korkunç bir rakam...

İşte sonuç bu!

*

Bir de bu açıdan Türkiye’de yaşananları değerlendirelim.

Hatırlayacak olursak; Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün, Kral Abdullah’ı ikametgâhında ziyaret ettiğinde bir kesim ayağa kalkmış, Suud Kralı’na hakaretler etmişti.

Basın da onlardan geri kalmamış, fırsat bu fırsat Arap düşmanlığını depreştirmeye çalışmıştı.

Ama aynı basın, her gün yeni bir katliama imza atan İsrail’in Başbakanı Ehud Olmert ile Mahmud Abbas’ın Türkiye’ye çağrılması, TBMM’de konuşturulması gibi rezaletle, Annapolis rezaletine katılıma alkış tutmuştu.

Tipik, alışılagelmiş davranışları bu:

İsrail’e nasıl hizmet edersen et, nasıl yakınlaşırsan yakınlaş problem yok ama İslam ülkeleri ile asla…

Tam Batı tarzı yaklaşım.

Çifte standartçı…

Eğer örneğin bir İslam ülkesi lideri benzer davranış sergileyip, benzer açıklama yapsa Batılı liderler nasıl tepki gösterirdi?

Ama görüldüğü gibi kendileri yapınca sorun yok.