27 Ekim 2008 Pazartesi 17:13

  Ali AKTAŞ

  

           

            Ankara tarihi günlerinden birini daha yaşadı. Önce Hacı Bayram-ı Veli’nin huzuruna çıktı onbinler. Sabah namazı orada eda edildi.Milli Görüşçüler Ankara’nın manevi sahibinin huzurunda Rablerine ülkenin, İslam aleminin ve insanlığın geleceği için dua ettiler.

 

            Kongre salonu ve etrafını dolduran inançlı kalabalığın yürekleri bu ülkenin “Yeniden Büyük Türkiye” olması için çarptı. Uzak ve yakın şehirlerden gelen genci, yaşlısı, kadını ve çocuğu ile bu coğrafyanın çocukları  önce salona misafir olarak gelen aynı coğrafyanın diğer evlatlarını selamladılar. Kongreye katılan İslam Ülkelerinin temsilcileri bir kez daha gördüler ki; Anadolu insanının yürekleri kendileri için atıyor.

 

            Milli Görüş, hiç kuşkusuz Filistin davasını bu ülkede her daim taze tutan bir camiadır. Kongreye katılan Hamas Temsilcisine yapılan tezahüratın ve ilginin dakikalarca sürmesi bu camianın nirengi noktalarından birini göstermesi bakımından manidardır. Binlerce insan, dakikalar süren alkışlar ve sloganlar eşliğinde, gözyaşları içerisinde Filistin davasını sahiplendiklerini bir kez daha haykırdılar.

 

            Gamzesinde Kudüs gülleri taşıyan liderleri öğretmişti onlara bu aşkı. Şimdi bu sevdayı daha ileriye taşıyacak yüzbinler vardır artık.  Ünlü şairimiz Yahya Kemal Beyatlı 1922 yılından yazdığı bir makalesinde bu ülkenin iki manevi dinamiğinden bahsediyor. Sözleri aynen şöyle “ Gezintilerimde bir hakikat keşfettim. Bu devletin iki manevi temeli vardır: Fatih'in Ayasofya minaresinden okuttuğu ezan ki hâlâ okunuyor! Selim'in Hırka-i Saadet önünde okuttuğu Kur'an ki hâlâ okunuyor!  Eskişehir'in, Afyonkarahisar'ın, Kars'ın genç askerleri, siz bu kadar güzel iki şey için döğüştünüz”

 

            Saadet Partisi Büyük Kongresinde Filistin Temsilcinin adı okununca hiç bitmeyecekmişçesine dakikalarca süren ve temsilcinin birkaç kez ayağa kalkıp  kalabalığı selamlamasına neden olan o coşku, aşk ve inanç karşısında Yahya Kemal’in sözünü ilave olarak  söylenecek bir şey var. “Ey Milli Görüşçüler, sizde Filistin ve diğer mazlum milletler için çarpan bu asil damar var oldukça kimse size galip gelemeyecektir. Kimse sizin istikamet ve salâbetinizi bozamayacaktır”

            Burada ifade edilmesi gereken bir başka hususta 10 yıl boyunca bu emaneti taşıyan Genel Başkan Mehmet Recai Kutan beyefendi’in duygu yüklü konuşmasının sonunda tutamadığı gözyaşlarıdır. Onunla birlikte akıttığımız yaşlara en güzel manayı yine onun sözleri verebilir “Bugün Genel Başkanınız olarak sizlere son kez sesleniyorum. Bundan sonra da bir nefer olarak, takatim bitene, nefesim kesilene kadar sizlerle omuz omuza, kol kola bu Hak yolda yürümeye devam edeceğim. Çünkü bu dava öylesine büyük bir dava ki, kapısındaki bekçi de, genel başkan da aynı onura sahiptir.Bu öylesine büyük bir dava ki, kimse ona şeref ve paye katamaz. Ancak bu davanın içinde yer alan şeref bulur. Aslolan Hak ile batılın mücadelesidir. İyi ile kötünün, güzel ile çirkinin, doğru ile yanlışın mücadelesidir. Her dönem dünyayı felakete sürükleyen Nemrudlar oldu. Ama hamdolsun ki İbrahimler de vardı! Önemli olan hangi safta olduğumuzdur. Nemrud o devasa ateşi yaktığında bir karınca çıktı. Ağzında bir damla su taşıyordu. Onu küçümseyenler oldu. Eleştirenler oldu. “O bir damla su ile bu ateşi söndürebileceğini mi sanıyorsun” diyenler oldu. Oysa onun tek derdi vardı. Tek amacı, tek gayesi vardı; “İbrahim’in (as) yanında olmak”.  “Ben Recai Kutan… Hatalarım olmuş olabilir. Dilim sürçmüş olabilir. Ama Rabbim şahittir ki; O karınca misali ağzımda bir damla suyla ateşe koşmaya çalıştım. Bunun için didindim. O büyük gün gelip çattığında, “Ey Recai, sen kimin safındaydın?” diye sorulduğunda, “Ya Rabbi! Ben Şu mübarek kadroların safında olanlarla beraberdim” diyebilmek için çırpındım.”

           

            O, konuşmasının sonunda yazılı metindeki şu sözlerini gözyaşlarını tutamaması nedeniyle okuyamadı. Kendisinin yazdığı şu sözleri buradan nakletmek boynumuzun borcudur; “ Rabbim Şahittir!  Sizden son istirhamımsa şudur: Siz de şahitlik eder misiniz? “Ya Rabbi O da bizimle beraberdi!” der misiniz?”

            İstikametin bozulmasına asla tahammül etmeyecek, her daim bu yolda teyakkuzu elden bırakmayacak bir kararlılıkla bulunduk kongre salonunda. İbrahimî çiçekler açtırmak için hal lisanıyla haykırdık bir kez daha çağlara;

       

            Biz biliyoruz ki; Milli Görüş alternatiften öte doğal çözümdür, fıtrattır, akl-ı selimdir. Duamız şudur; “Ya Rabbi, bundan önce olduğu gibi tabandan tavana tüm Milli Görüş kadrolarına Milli Görüş kriterleri çerçevesinde istikamet üzere çalışmalar yapmayı nasip et… Ayaklarımızı kaydırma Ya Rabbi…”

        

            Son olarak salonun dışında Anadolu’nun bağrından gelmiş bir isimsiz kahramanın elindeki pankarttaki şu sözleri aktarmalıyım: